Witajcie!
Zgodnie z zapowiedzią dzisiaj kolejna porcja zdjęć z Rzymu. Wcześniejsze są do zobaczenia TUTAJ - RZYM część 1
Zaczynamy!
Byłam twarda i tylko wtedy, gdy byłam bardzo głodna zjadałam całą pizzę, w pozostałych przypadkach dzieliłam ją na pół, ale dzięki temu miałam miejsce na deser :)
I targ - moich odwiedzin na targu podczas wizyty w Rzymie nie mogło zabraknąć :) W ostatnim poście pojawiło się duża zdjęć z targu właśnie, tym razem również - ale chciałabym byście choć spróbowali poczuć się jak ja...
A na koniec TIRAMISU - deser, o którym w Rzymie nie można zapomnieć. Dość ciekawe jest to, że jadłam je kilka razy, w różnych miejscach i za każdym razem było podane inaczej i inaczej smakowało - co nie zmienia faktu, że za każdym razem było pyszne! :)
Ostatnia porcja zdjęć z Rzymu już niebawem.
Czy też tak macie podczas wyjazdów, że jedzenie stanowi ważną ich część?
Smacznego!
Witajcie!
Dziś kilka propozycji na śniadanie albo kolację. Szybkie w przygotowaniu, smaczne i zazwyczaj dietetyczne - albo inaczej mówiąc: zdrowe i mało kaloryczne.
Koktajl - to coś, co na wiosnę i lato najczęściej gościło u mnie na pierwsze śniadanie. Teraz częściej na drugie śniadanie, bo na 1 staram się zjeść coś ciepłego.
Tutaj poniżej jarmuż, banan i pomarańcza z dodatkiem siemienia lnianego i nasion chia. Nasiona dosypywałam zaraz po przygotowaniu koktajlu, mieszałam i szłam pod prysznic. Wracałam, nasionka lekko napęczniały i wg mnie koktajl był idealny do zjedzenia. Czasami dodaję jeszcze otręby, płatki owsiane czy orzechy. Generalnie mieszam ze sobą wszystko ;)
Kolejna propozycja to jajko - bardzo lubię praktycznie w każdej postaci. Zarówno sadzone, jajecznicę, czy na twardo. Na kanapce i w sałatce. Zawsze staram się zjeść je z dodatkiem warzyw, takich, które akurat mam. Jednak chyba najbardziej pasuje mi z pomidorem bądź świeżym, zielonym ogórkiem.
Rano nie zawsze mam czas na przygotowanie, więc częściej pojawia się w weekend bądź wieczorową porą.
Koniecznie na śniadanie, koniecznie jesienno-zimową porą.
JAGLANKA!
Moja z dodatkiem kakao, płatków migdałowych, banana i orzechów. Gotowana na mleku sojowym. Pamiętam, że jak ją jadłam cieszyłam się jak dziecko tłumacząc sobie, że to takie pyszne, dietetyczne śniadanie - a w sumie czekoladowa rozpusta :)
Porcja w sumie niewielka, ale bardzo sycąca. No i z kaszą jaglaną, uznaną za najzdrowszą z kasz. PYCHA!
Makrela - u mnie kupiony w Lidlu wędzony płat. Zjadłam na kolację wraz z sałatą i pomidorem. Do tego ciepła herbata z miodem, cytryną i imbirem i jest pysznie :)
Z racji pogody obecnie na śniadania królują u mnie płatki na mleku, jaglanki, owsianki i tego typu wynalazki, natomiast kolacja to różnie, bo wszystko zależy od czasu. Co nie zmienia faktu, że najbardziej lubię proste, szybkie w przygotowaniu dania.
Jak wyglądają u Was śniadania i kolacje? Chętnie ściągnę kilka pomysłów z Waszych blogów! :)
Smacznego!
Witajcie,
We wrześniu spędziłam kilka dni w Rzymie :) Była to moja druga podróż do tego miejsca i gdzieś po cichu liczę, że nie ostatnia.
Pierwszy raz byłam w zimie, zaraz po Świętach w ramach wyjazdu Sylwestrowego. Pogoda była idealna na zwiedzanie, choć wieczorami było już dość chłodno. Tym razem to druga połowa września i skwar sięgający nawet 33 stopni. Było gorąco. Bardzo. Wszędzie obecna woda ze studzienek ratowała życie i był to jeden z fajniejszych wyjazdów :)
Po pierwszym razie wydawało mi się, że w Rzymie zobaczyłam wszystko, ale dopiero teraz wiem, jak dużo jeszcze nie widziałam. I choć trafiłam w miejsca już mi znane, było to nowe odkrycie ich. Pogoda, słońce, zapachy - to wszystko wg mnie zmienia spojrzenie na teoretycznie znane miejsca.
Poniżej zdjęcia jedzenia, makaronów, oliw i wszelkich skarbów jakie spotykałam na straganach, targach, w sklepach. Ubóstwiam takie widoki. Zachwycają mnie pewnie tak samo, jak zachwyca się dziecko w sklepie z zabawkami :)
Dopiero podczas przygotowywania tego postu zobaczyłam, że zdjęć jest aż 50, w związku z czym informuję, że posty jedzeniowe z Rzymu pojawią się 3 razy, dziś pierwsza, smakowita część. Zapraszam!
Zaczynamy od bruschetty - z bardzo soczystymi słodkimi pomidorami oraz anchois i serem - pycha!
A teraz targ (ten akurat przy Campo di Fiori) - jedno z moich ulubionych miejsc w Rzymie, a na nim wiele smaków i kolorów :)
Kolejna porcja zdjęć, jak dla mnie zachwycających :) Mam nadzieję, że choć w niewielkim stopniu podzielacie moją radość :)
Nie muszę chyba dodawać, że do domu wróciłam z oliwami, makaronami, przyprawami i najlepszymi suszonymi pomidorami pod słońcem :)
Póki co to tyle, następna porcja zdjęć niebawem. Gdyby komuś było mało, poniżej znajdziecie linki do moich poprzednich podróży, poniekąd kulinarnych :)
RZYM
BARCELONA
LIZBONA
Smacznego!
Witajcie!
Późną, wieczorową porą przychodzę do Was z przepisem na faszerowaną paprykę.
Danie smaczne, zdrowe i można je zabrać do pracy.
Samych składników nie jest wiele, a tworzą dość ciekawe danie bezmięsne, ale takie, które na pewno zadowoli niejednego mięsożercę. Zapraszam!
Składniki:
8 białych papryk
1/2 szklanki zielonej soczewicy
10 pieczarek
1 cebula
250 ml przecieru pomidorowego
olej rzepakowy
sól, pieprz, chili, świeże zioła do smaku (u mnie pietruszka i niewielka ilość koperku)
Przygotowanie:
Soczewicę gotujemy w osolonej wodzie al dente. Po ugotowaniu miksujemy ją blenderem.
W czasie gotowania się soczewicy na oleju rzepakowym podduszamy drobno pokrojoną cebulę wraz z pokrojonymi pieczarkami.
Dodajemy przecier pomidorowy i mieszamy. Wyłączamy gaz i dodajemy soczewicę.
Całość dokładnie przyprawiamy i mieszamy w celu połączenia się wszystkich składników.
Papryki myjemy, wykrawamy gniazda nasienne (których jest bardzo mało, w porównaniu np. z papryką czerwoną), myjemy. Przygotowane papryki nadziewamy farszem.
Wstawiamy do piekarnika ustawionego na 180 stopni na około 30 minut. Należy obserwować papryki. Skórka powinna być nieco pomarszczona i przyciemniona.
Możemy zjadać je od razu, bądź jak ja - spakować do pudełka na tzw. jutro do pracy.
Samo przygotowanie papryk nie zajmuje wiele czasu, a smak, akurat białej jest dość łagodny. Jeśli jeszcze nie próbowaliście bardzo polecam. Biała papryka zawiera dużo witaminy C - która teraz, w okresie jesiennym jest bardzo pożądana.
Smacznego!
Witajcie!
Czasami tak w życiu jest, że nie wszystko toczy się tak, jakbyśmy tego chcieli. Na szczęście trochę pracy i wiary w poprawę sytuacji daje szansę na realną poprawę. Ostatnio nie było mnie ani tu na blogu, ani praktycznie w całej sieci.
Wracam dzisiaj. Wracam z wpisem, który przygotowany był jakiś czas temu i prezentuje coś, co jadłam na mieście, ale obiecuję (i sobie i Wam), że jeszcze w tym tygodniu przedstawię mój, własny, pyszny przepis, a niebawem też pokażę zdjęcia z moich, trochę kulinarnych podróży.
Cieszę się, że tu zaglądacie i liczę, że zaglądać będziecie! :)
Zapraszam!
Post z cyklu jedzenie na mieście przynosi ciekawe smaki, ładne kolory i pyszne propozycje :)
1. Pizza. Jedna z lepszych jakie jadłam w Warszawie!
2. Makaron, ach makaron. Uwielbiam w każdej postaci, choć ostatnio staram się jeść rzadziej. Ale jak już jem - wybieram pyszny, wspaniały - tutaj carbonara!
3. Ciacho czekoladowe z sosem malinowym - rozpusta :)
4. Placki ziemniaczane z łososiem, podane na gorącej patelni. Kiełki i śmietana dopełniły całości.
5. Moje ukochane tiramisu. W słoiku. Coraz częściej tak zostaje podane. Mogłabym jeść i jeść...
6. Kolejny raz pizza - nie tak dobra, jak ta na początku, ale też smaczna i bliżej domu, co ważne, a że jest zielone - znaczy, że prawie dietetyczna ;)
7. Deser, a na deser - szarlotka albo jabłecznik. Pyszny, delikatny :)
8. Roladki z suszonymi pomidorami i szpinakiem - pyszne danie, na pewno spróbuję zrobić takie w domu.
Czy któraś pozycja Was zainspirowała do stworzenia takiej w domu? Przyznam, że oprócz zaspokojenia głodu, w knajpkach szukam właśnie inspiracji :)
Kończę post zdjęciowo-jedzeniowy i zapraszam na kolejny jeszcze w tym tygodniu!
Smacznego!
Witajcie!
Jak ostatnio wspominałam TUTAJ jestem zachwycona parowarem i staram się sporo rzeczy właśnie w taki sposób przygotowywać.
Dzisiaj gołąbki, ale nie takie zwykłe :) Takie z soczewicą i ryżem. Bez mięsa. Podane z sosem pomidorowym. Zapraszam!
Przepis na gołąbki zaczerpnęłam z bloga Qchenne Inspiracje - WEGE GOŁĄBKI, ale zrobiłam z parowara właśnie. Takie zawijane gołąbki robiłam w sumie pierwszy raz i powiem Wam, że jest z tym trochę pracy. Nie wiem czy powtórzę takie gołąbki jeszcze raz, bo ja jednak wolę mniej pracochłonne dania :) Choć sam smak wart powtórzenia.
Składniki:
- woreczek 100 g ryżu basmati
- 1,5 szklanki zielonej soczewicy
- 1 cebula
- 1/2 szklanki otrąb owsianych
- przyprawy do smaku: sól, pieprz, przyprawa do dań z grochu i fasoli
- 1 główka kapusty włoskiej
- olej
Przygotowanie:
Kapustę należy podgotować. Zieloną soczewicę również. W tym czasie należy poszatkować cebulę i podsmażyć ją na oleju (od razu poszatkowałam i podsmażyłam więcej - użyłam do sosu pomidorowego o którym niżej).
Mieszamy wszystko razem: podgotowaną soczewicę, surowy ryż, otręby, podduszoną cebulę i przyprawy.
Kapustę wyjmujemy z garnka i zdejmujemy liść po liściu. Ja odkrajałam również twardsze kawałki, okolice głąba.
Liście smarujemy farszem i ciasno zawijamy oraz układamy w parowarze.
Z podanych składników wyszło mi 17 gołąbków, choć wszystko zależy od wielkości kapusty. Zostało trochę farszu, którym nadziałam dwie połówki małej papryki i zapiekłam je w piekarniku - też były pyszne :)
Parowar nastawiłam na 25 minut. Był to wystarczający czas.
W międzyczasie zrobiłam super prosty sos pomidorowy do gołąbków.
Składniki na sos pomidorowy do gołąbków:
- przecier pomidorowy 500 ml
- 2 ząbki czosnku
- 1 cebula
- przyprawy do smaku: sól, pieprz, świeża pietruszka
Przygotowanie:
Przecier przelewamy do garnka, dodajemy podduszoną cebulę (jeśli nie mamy podduszonej cebuli, zaczynamy od niej - najpierw podduszamy, a później dodajemy przecier), wyciśnięty czosnek, przyprawy i gotujemy na małym ogniu. Żeby był rzadszy można dodać wody. Ja właśnie wolę gęsty. Na koniec dodajemy poszatkowaną pietruszkę. Mieszamy i gotowe.
Danie na talerzu prezentowało się tak:
Bardzo mi smakowało. Miałam obiad oraz jedzenie na 2 dni do pracy. Osoby, które próbowały zachwycały się smakiem. Ja stwierdziłam, że następnym razem rozgniotę/ zmiksuję soczewicę na gładką masę. Bardzo polecam ten przepis.
Idealny dla osób na diecie bądź tych, które nie jedzą mięsa. Znacie takie gołąbki? Jakie jeszcze dania z soczewicą polecacie? Albo z parowara?
Smacznego!
